Masz ochotę zacząć kryminały Mieczysława Gorzki, ale na półce widzisz kilka tytułów z Marcinem Zakrzewskim? Najbezpieczniej zacząć od „Martwego sadu”, choć dalsza kolejność zależy od tego, czy chcesz trzymać się cykli, czy czytać powieści według kolejności publikacji.

Najczytelniej prowadzi kolejność cykli, a potem powieści niezależne
- Start: „Martwy sad”, pierwszy tom „Cieni przeszłości”.
- Główne cykle: najpierw trzy tomy „Cieni przeszłości”, potem trzy tomy „Wściekłych psów”.
- Dalsze śledztwa: „Lilie”, „Nie Anioł” i „Zła przeszłość” są osobnymi powieściami z Zakrzewskim.
- Pułapka: chronologia publikacji nie jest tym samym co kolejność polecana do lektury.
Dziewięć tytułów układa się w dwa cykle i trzy osobne powieści
Najłatwiej zgubić się w tym, że Zakrzewski wraca w książkach należących do różnych porządków wydawniczych. W zestawieniu książek z bohaterem, które proponuje Lubimyczytać.pl, najpierw pojawiają się dwa zamknięte cykle, a dopiero potem trzy powieści poza nimi.
- „Cienie przeszłości”: „Martwy sad”, „Iluzja”, „Totentanz”.
- „Wściekłe psy”: „Polowanie na psy”, „Dziewięć”, „Ostatni świt”.
- Powieści poza cyklami: „Lilie”, „Nie Anioł”, „Zła przeszłość”.
To rozróżnienie jest przydatniejsze niż sugerowanie się samym numerem tomu na okładce. „Lilie” nie są czwartą częścią „Cieni przeszłości”, choć w innych zestawieniach bywają włączane do szerszej kolejności lektur z Zakrzewskim.
Najpierw przeczytaj „Cienie przeszłości”, potem „Wściekłe psy”
Jeśli zależy Ci na porządku, który nie rozrywa cykli, zacznij od trzech pierwszych książek i dopiero potem przejdź do trylogii „Wściekłe psy”. Moim zdaniem to najlepsza ścieżka dla pierwszej lektury, bo pozwala śledzić bohatera bez przeskakiwania między osobnymi historiami.
Kolejność cykli: „Martwy sad” → „Iluzja” → „Totentanz” → „Polowanie na psy” → „Dziewięć” → „Ostatni świt”. Taki układ porządkuje lekturę, ale nie oznacza, że każda późniejsza powieść z Zakrzewskim stanowi ciąg dalszy poprzedniej.
Kolejność publikacji różni się od wygodnego układu cykli
Tu kryje się częste źródło zamieszania: książki z „Wściekłych psów” ukazywały się przed „Liliami”, a „Lilie” przed „Ostatnim świtem”. Jeśli więc czytasz wyłącznie według dat wydań, po „Dziewięciu” trafisz na „Lilie”, zanim zamkniesz trylogię „Wściekłe psy”.
Można wybrać tę drogę, gdy ciekawi Cię, jak książki pojawiały się na rynku. Jeśli jednak chcesz zachować ciągłość cykli, dokończ „Wściekłe psy” przed sięgnięciem po „Lilie”. Nie trzeba traktować tej różnicy jak błędu w katalogu: wynika z tego, że osobne powieści z tym samym bohaterem ukazywały się równolegle z kolejnymi częściami cyklu.
Wybierz ścieżkę według tego, jak lubisz czytać kryminały
Jedna osoba chce poznać pełną drogę bohatera, inna woli zamknąć jedną serię, zanim zacznie następną. W przypadku Gorzki wystarczy prosta zasada: jeśli ważna jest ciągłość cyklu, czytaj w grupach; jeśli ciekawi Cię historia wydań, wybierz kolejność publikacji.
| Sytuacja | Co może przeszkodzić | Jak czytać |
|---|---|---|
| Zaczynasz przygodę z Zakrzewskim | Wejście w środek cyklu utrudni orientację w powracających wątkach | Zacznij od „Martwego sadu” |
| Chcesz przeczytać zamknięte serie jedna po drugiej | Chronologia wydań przeplata cykl z powieściami poza nim | Przeczytaj „Cienie przeszłości”, a potem „Wściekłe psy” |
| Masz już za sobą obie trylogie | Możesz uznać, że tytuły spoza cykli są zupełnie odrębnymi historiami | Sięgnij po „Lilie”, „Nie Anioł” i „Złą przeszłość” |
Przy takim wyborze nie musisz czekać, aż zdobędziesz wszystkie książki. Możesz spokojnie zacząć od pierwszego tomu cyklu, który najbardziej Cię interesuje, i wrócić do pozostałych później.
„Zła przeszłość” domyka obecną listę powieści z Zakrzewskim
Osobne tytuły z bohaterem łatwo pomylić z numerowanymi kontynuacjami, ale „Lilie”, „Nie Anioł” i „Zła przeszłość” są poza dwoma wskazanymi cyklami. W przypadku „Złej przeszłości” opis wydawcy odsyła do dawnego śledztwa i sprawy Proroka, co daje dodatkowy powód, by zostawić ją na później, po wcześniejszym poznaniu Zakrzewskiego.
Gdybym układał plan dla osoby zaczynającej od zera, wybrałbym najpierw „Cienie przeszłości”, potem „Wściekłe psy”, a na końcu trzy powieści niezależne. Dzięki temu pierwszy tom czeka już na półce jako jasny początek, a nie przypadkowa część większej układanki.